խշտիկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)շ•տիկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. Չուլ, փալաս՝ գցելու և վրան պառկելու համար։
  2. 1․ Նոր Բայազետ՝ ԽՇՏԻԳ, Ջավախք, Սասուն՝ ԽՇՏԵԿ, Նոր Բայազետ՝ Սվին։ ◆ Թուրք ասկյարը թիվնքին խշտիգը տղին փորն էր խրե։ (Ձեռագիր)

2․ Մուշ՝ Փայտի ծայրին անցկացրած սուր երկաթ։ ԽՇԹԻԿ, Վան՝ քշելու հերյուն։

  1. Բլ պարանոցի վրա գոյացող վտանգավոր՝ մահացու վերք։

Գոյական

  1. նիզակ, սվին ◆ Հո չեմ փախնելու խշտիկից։ (Ակսել Բակունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)շ•տիկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. տե՛ս խշտի

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խշտիկ, խշտիք, խշտյակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]