խոզապարկուկի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խո•զա•պար•կու•կի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. կոխի, գոտեմարտի ձև, որն արտահայտվում է կեղծ, դիտմամբ կողքի ընկնելով ◆ Մոսին թոլ ելավ, խոզապարկուկի էր։ Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]