Հայերեն
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ խո•ժոռ
Գոյական
մռայլ հայացք` դեմք` նայվածք ունեցող, խստադեմ, խոժոռադեմ ◆ Դու հիշո՞ւմ ես որսորդ Ավոյին` այն լուռ, միշտ խոժոռ մարդուն։ (Րաֆֆի)
մռայլութուն` խստություն` դաժանություն արտահայտող ◆ Այդ միջոցին մեկը միջնաբերդի բարձրությունից խոժոռ դեմքով նայում էր։ (Րաֆֆի) ◆ Ոստիկանը խոժոռ դեմք ընդունեց։ Խաչիկ Դաշտենց
(մկբ․) խոլոռ հայացքով, խեթիվ ◆ Խուլ Հովհաննեսը… խոժոռ է նայում երիտասարդ դպրին։ (Ակսել Բակունց)
(ած․) (փխբ․) իր տեսքով ծանր զգացում առաջ բերող, ճնշող ◆ Խոժոռ ժայռերը մեկը մյուսից բարձր ձգվում էին հեռու։
(փխբ․) մթացած, ամպամած ◆ Ձմռան խոժոռ երկինքը… միծտ կուլար։ (Միսաք Մեծարենց)
(բրբ․) Գանձակ , Ալաշկերտ , Ղարաբաղ , Ջուղա , Թբիլիսի , Քանդակ ՝ (խոժոր, խժոռ, խուժար) մեծ, խոշոր։ ◆ Սաթոն խոժոռ աշկեր ունի (Ձեռագիր) տե՜ս խոշոր
խոշոր աղացված․ ◆ Խոժոռ ալյուր: (Ձեռագիր) ◆ Խոժոռ աղ:
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։