խոհ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խոհ

վանկեր՝ խոհ 

խոհ1[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական[խմբագրել]

  1. խորհելու՝ մտածելու արդյունք ◆ Բանաստեղծի խոհերն իմատուն…խոսքեր չեն ապարդյուն ու սին: Հովհաննես Թումանյան ◆ Այդ գրքերը խոհի ամրոցներ են գոցած: Եղիշե Չարենց ◆ Ուսանողները բոլորն ալ լուռ էին և ինկած խոր խոհերի մեջ: (Վահան Թոթովենց)
  2. հոգս, մտահոգություն, մտատանջություն ◆ Երկուսի կուսական ճակատին կյանքի անդրանիկ ու ծանր խոհն էր իջել: (Գարեգին Սևունց) ◆ Ինչ միտք ունի այս, որ դու, մեռած դի, ամբողջ զրահապատ լուսնի շողեը՝ դարձնելով գիշերն այնպես ահռելի, որ մենք բնության խաղալիքներս սասկահար եղած ցրվեցինք խոհերով: Շեքսպիր ◆ Խոստովանում եմ, որ բոլոր խոհերս ու տենչանքներս ձգտում են դեպի Ֆրանսիա: Շեքսպիր ◆ Նա նորից հանձնվեց խոհերին : Անահիտ Սեկոյան
  3. խորհելը, մտածելը ◆ Տարված իր խոհերով նա չզգաց, թե այդ րոպեին ինչպես երերաց Բաղյանի ձայնը: (Բոգդան Վերդյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մտածմունք

Արտահայտություններ[խմբագրել]

խոհ2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից՝ *xva(r)h. հմմտ. ավեստերեն xvarəθa, պարսկերեն xvāl:

Գոյական[խմբագրել]

  1. տե՛ս խահ

Աղբյուրներ[խմբագրել]