խոյի նման հարձակվել ◆Եվ մերկ թրով կը խոյանա մոլեգնոտ առյուծի վրա։(Դանիել Վարուժան)
վերևից ներքև սլանալ (արծիվը, բազեն, ինքնաթիռը) ◆Եվ սլացավ, ինչպես բազեն խոյանում է ամպերից։Հովհաննես Թումանյան
արշավել, սլանալ ◆Ձիրավի դաշտի… վրա էնքան ու էնքան հաղթանակներով խոյացել են Արշակունիները, Բագրատունիները։Հովհաննես Թումանյան◆Մրրիկների մեջ խոյացող ամեհի ելուզակներ։(Ավետիք Իսահակյան)
(փխբ.) շատ վեր միտել, համբառնալ ◆Դեպի երկինք են խոյանում գործարանների կորպուսները։(Մամուլ)
(մրմն․) գործիքի հենման մակերեսի վերևում ճախրելն է առանց վրայից անցնելու
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
