Հայերեն

ՄՀԱ՝ [χɔnɑɾhutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խո•նար•հու•թյուն

Ստուգաբանություն

Գոյական

խոնարհվելը, հմպտ. հուն. χλίαις ◆ Ընթանալ խոնարհության շավղով։ Եղիշե Չարենց
խոնարհ լինելը, խոնարհի հատկությանը ◆ Կինները…երբեմն սեղանին խոնարհություն մը կընեն։ (Գրիգոր Զոհրապ) ◆ Խորհրդականը թեթև խոնարհություն տվեց թագավորին։ Դերենիկ Դեմիրճյան
գլուխը խոնարհելը որպես հարգանքի արտահայտություն ◆ Դը Վալերան ներկայացավ մը Շրայտերին ընդունելության դահլիճում՝ ժպիտով և խոնարհությամբ: (Վահան Թոթովենց) ◆ Ուստա Կիրակոսը խորին խոնարհությամբ առավ պարզած գավաթը։ Վրթանես Փափազյան
համեստություն ◆ Մի կին, որ պատրաստ էր ամուսնու ամեն մի ուզածն անելու, - թեկուզ ոճիր, բայց չէր կարող ազատվել խոնարհությունից։ ◆ Խոնարհության գերին էր այդ կինը։ (Վահան Թոթովենց) ◆ Աղջկա խոնարհությունը նրա արժանիքներից ամենից բարձրն է։
նվաստացում ◆ Ողջունում է դերվիշն ու խոնարհություն անում։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Տղաներն ամաչելով խոնարհություն արին։ Դերենիկ Դեմիրճյան
[ածական] (փոխաբերական) խոնարհ, համեստ ◆ Արան չունի սովորություն գոռոզ ոճին պատասխանել ոճով խոնարհության: (Նաիրի Զարյան)

Հոմանիշներ

համեստություն, ակնածություն, հնազանդություն, հլություն, հպատակություն, խոնարհամտություն, (հզվդ.) անամբարտավանություն, անամբարհավաճություն

Արտահայտություններ

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ ирение (ru) ‎(irenije), смиренность (ru) ‎(smirennostʹ), покорность (ru) ‎(pokornostʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։