խոսակցական

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [χɔsɑkt͡sʰɑˈkɑn]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խո•սակ•ցա•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խոսակցության՝ բանավոր հաղորդակցման մեջ գործածվող, բանավոր հաղորդակցմանը ծառայող ◆ Խոսակցական լեզու։ ◆ խոսակցական բառեր և արտահայտություններ։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]