խոցելի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խո•ցե•լի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. զենքով կամ ծակող գործիքով խոց՝ վերք հասցնել, ծակել, վիրավորել ◆ Նիզակով խոցեց կուրծքը։

առհասարակ՝ վիրավորել ◆ Գնդակը խոցել է սիրտը։

  1. (փխբ․) խփել, հարվածել, դիպցնել ◆  Թիրախը խոցել։
  2. (փխբ․) թշնամուն վնասել, հակառակորդին պարտության մատնել ◆ Շատերը հարձակումներ գործեցին զեկուցողի վրա, բայց խոցել չկարողացան։
  3. (փխբ․) ծանր ցավ՝ վիշտ պատճառել, հոգեկան տառապանք պատճառել ◆ Եվ սերդ սիրտս կարեվեր խոցեց։ (Ավետիք Իսահակյան)
  4. (փխբ․) կծու խոսքով՝ արհամարհական վերաբերմունքով ևն վիրավորանք հասցնել ◆ Հեգնությունը խոցեց Մարզպետունու սիրտը (Մուրացան)
  5. (փխբ․) սուր՝ խորաթափանց ու շեշտակի հայացքով նայել ◆ Աչքերով խոցել։
  6. (փխբ․) հակառակորդի դարպասը գրավել՝ գնդակ նետել ևն ◆ Հյուրերը ոչ մի անգամ չկարողացան խոցել դաշտի տերերի դարպասը։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ախտավոր, հաշմանդամ, խեղանդամ, ախտացյալ
  2. հաշմ, խեղ, խեղական, ախտունակ, ախտանկյալ, արատական, մարնազեղծ (հնց․)
  3. պակասավոր, թերի, անկատար
  4. բծական, բծավոր (հնց․)
  5. բծավորական, հոգնաբիծ (հզվդ․)
  6. արատավոր
  7. թերի, թերակատար, կիսակատար, կիսկատար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Մ․Խ․ Պողոսյան, Ֆրանսերեն-հայերեն ագրոէկոլոգիական և անտառագիտական տերմինների համառոտ բառարան (ՀԳԱ), Երևան, 2005 — 144 էջ։