Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ խու•ճուճ
ծայրերը օղակաձև ոլորված, գանգուր (մազերի մասին) ◆ Էս տեսակ մի տղա՞ է, երկար, մազերը խուճուճ (Բոգդան Վերդյան)
գանգուր մազերով ◆ Խուճուճ
գանգուր մազերի փունջ՝ փնջեր ◆ Գեղեցիկ խուճուճները
գանգուր, գանգրամազ, գանգրահեր, հերագանգուր, խուճուճամազ, ոլորուն, գալարուն, խուճուճավոր, գանգրավոր, (ժղ․) (հզվդ․)
տե՛ս խոպոպ , խոպոպիք
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
