խումբ

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խումբ

Ձկների խումբ

Վանկեր՝ խումբ 

պարային խումբ

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *khu-mp-` *keu-p- «կույտ» հիմքից (*keu- «ծռել, թեքել»). հմմտ. միջին իռլանդերեն cuan (< *koup-nā-) «բազմություն, կույտ», լիտվերեն kaũras «կույտ»: Ձևով ավելի մոտ են նույն արմատից կազմված *kumb(h)-ից ծագող ձևերը, բայց դրանք ունեն «աման» իմաստը: Կասկածելի է նաև *kem- «սեղմել» արմատից ծագելու վարկածը (հմմտ. հունարեն κωμος՝ «բազմություն»):

Գոյական

  1. միասին, իրար մոտ գտնվող, մի տեղ հավաքված մի քանի մարդ, առարկա կամ կենդանի ◆ Նրան ուղեկցում էր աշակերտների մի մեծ խումբ:
  2. ընդհանուր նպատակներով շահերով, գաղափարներով, զբաղմունքով և այլն միմյանց հետ կապված մարդկանց ամբողջություն, բազմություն ◆ Ավագների խումբ ◆ ԿուՍակցական խումբ ◆ Պրոպագանդիստների խումբ
  3. մի քանի մարդկանց միավորում, միասին պարապելու, որևէ բանով զբաղվելու համար, խմբակ ◆ Ինստիտուտում կազմակերպվել են օտար լեզուների խմբեր:
  4. որևէ ընդհանուր հատկանիշով բնորոշվող, որևէ առանձնահատկությամբ միավորվող նյութերի, առարկաներ, երևույթների ամբողջություն ◆ Օրգանական նյութերի խումբ:
  5. առարկաների, երևույթների, մարդկանց և այլն որոշ տեսակետից դասակարգման յուրաքանչյուր ստորաբաժանումը, կարգ, դաս, տեսակ ◆ Ըստ կազմության բառերը բաժանվում են երկու խմբի, պարզ և բաղադրյալ:
  6. կանոնավոր զորքի մեջ չմտնող զորական միավորում, ջոկատ ◆ Կամավորական, պարիզանական խմբեր:
  7. մանկապարտեզի երեխաներ տարիքային խմբավորում
  8. բուհական մեկ կուրսի յուրաքանչյուր ստորաբաժնում, գործնական պարապունքների համար ◆ Հայկական բաժնի առաջին կուրսը չորս խմբի է բաժանվել: (ուս.)
  9. դասարան (տարրական և միջնակարգ դպրոցի) (հնց․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բազմություն (մի տեղ հավաքված մարդիկ)
  2. խմբակ (մի քանի մարդկանց միավորում, որևէ բանով զբաղվելու համար)
  3. տե՛ս խմբավորում
  4. տե՛ս դասարան
  5. տե՛ս կաճառ
  6. տե՛ս ջոլիր
  7. տե՛ս ատյան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. խումբ-խումբ - գունդ-գունդ, պառակ-պառակ (խմբերով) (հնց․)
  2. խումբ առ խումբ