(ժղ․) ծառերի՝ թփերի՝ ճյուղերի երկճղի փատե նեցուկ, խեչակ ◆Այժմ Բարսեղը վազի թևերի տակ խչմարներ էր գնում։ (Անահիտ Սահինյան)◆Որը մի ցախավել, որը մի խչմար (երկճյուղ փայտ) վեր են կալնում։ (Պերճ Պռոշյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
