Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խ(ը)•րախ•ճան

Ստուգաբանություն

(հնց․) խրախճանք ◆ Թող ամենին հրապուրի ու բերի Բազմալեզու խրախճանին Թիֆլիսի։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Հերակլ թագավորի արքայական խրախճաններում սիրված ու փայփայված…խաղով ու տաղով իր օրերն անցկացրած՝ (Սայաթ-Նովան) հանկարծ հայտնվում է վայրենի լեռներում։ Հովհաննես Թումանյան

Բաղադրյալ բառեր
խրախճանալ խրախճականական խրախճանասեր խրախճանասիրություն խրախճանել խրախճանություն խրախճանք

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ пиршество (ru) ‎(piršestvo), кутёж (ru) ‎(kutjóž) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։