խրոխտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)•րոխտ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. հպարտությամբ լի՝ համակված, հպարտ, սեգ ◆ Մի խրոխտ երիտասարդ գլուխը բարձր բռնած անցնում էր փողոցով։
  2. հնչեղ, ազդու ◆ Ամենևին էլ խրոխտ չի նրա ձայնը, այլ բարակ ու քաղցր։ (Ակսել Բակունց) ◆ Իշխանը բարձր ու խրոխտ ձայնով խոսեց։ (Մուրացան)
  3. վտանգներն արհամարհող, համարձակ, հանդուգն, խիզախ ◆ Երեք կիպրացի երտասարդներ, ազնիվ, խրոխտ, տղերք, պատվի գործերում խիստ դյուրագրգիռ։ Շեքսպիր ◆ Խրոխտ մարտիկը արհամարհելով մահը նետվեց թշնամու դիրքը։
  4. սպառնական, ազդու ◆ Ինչպես բորենին որսին ակնդետ, չոքել է փաշան սադափե թախտին, իսկ Միրկոն ինչպես ամպրոպ մթնաժետ, ը, բոստ Բալկանի խրոխտ ճակատին։ ԱԻ
  5. (փխբ․) փառահեղ, հոյակապ ◆ Կենդանանում է այսօր իմ մտքում խրոխտ ավերակն նախնյաց մեծության։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
  6. (փխբ․) հզոր, հաղթական, անպարտ ◆ Արևի նման ճակատը պայծառ նայում է խրոխտ։ Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս հպարտ, սեգ
  2. տե՛ս համարձակ, հանդուգն
  3. տե՛ս ազդու, սպառնական
  4. տե՛ս հզոր, հաղթական
  5. տե՛ս հոխորտ
  6. տե՛ս գոռոզ, մեծամիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]