ծագեցնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [t͡sɑɡɛt͡sʰˈnɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ծա•գեց•նել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

(պատճառական բայ)

  1. այնպես անել, որ ծագի՝ բացվի ◆ Արշալույս ծագեցնել: ծագեցնել: ◆ Արև ծագեցնել:ծագեցնել:
  2. գոյացնել, առաջացնել ◆ Այդ բոլորն ինքնըստինքյան ծագեցնում է մի միտք, մի խորին տարակուսանք: ծագեցնում է մի միտք, մի խորին տարակուսանք: (Րաֆֆի) ◆ Ծեգին մեջ կը ծագեցնե երգ մը: ծագեցնե երգ մը: (Միսաք Մեծարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]