ծամոն Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ծա•մոն
բույսերից և այլ նյութերից ստացվող մածական խեժ, որ օգտագործում են ծամելու համար, մաստակ
(փխբ․)
մաստակ, (հնց․) (գվռ․) կև, կին, լոշտակ
ծամոն դառնալ - մեկին կպչել ու պոկ չգալ, մեկից ձեռք չքաշելծամոն շինել մեկին - մեկին խոսակցությունների՝ ասեկոսեների առարկա դարձնելծամոնը ցեխն ընկնել - հաջողությունը խափանվել, ձախորդության մեջ ընկնելծամոնի պես կպչել մեկին - մեկից ձեռք չքաշել, ձյութի պես կպչել
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ծամոն(ը) ծամոններ(ը)
Սեռ. ծամոնի ծամոնների
Տր. ծամոնի(ն) ծամոնների(ն)
Հայց. ծամոն(ը) ծամոններ(ը)
Բաց. ծամոնից ծամոններից
Գործ. ծամոնով ծամոններով
Ներգ. ծամոնում ծամոններում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
