ծլլալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ծ(ը)լ•լալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. շատ բարակ հոսանքով բխել կամ հոսել ◆  Ծարավն ավելի սաստիկ է տանջում, քրտինքը ծլլում է ճակատից։ (Լեո)
  2. շիթ առ շիթ հոսել` թափվել ◆  Արցունքներս ասես մոր համբույրն էին սպասում, որ ծլլան։ (Ակսել Բակունց)
  3. (փխբ․) որևէ բացասական հատկություն ծայրահեղ չափով ունենալ, շեշտված կերպով մի բացասական հատկություն բացահայտորեն աչքի ընկնել մեկի մոտ, վրայից թափվել ◆  Կամարակապ աղբյուրի մի պատը փլվել է, քարե խողովակից իզուր է ջուր ծլլում։ (Ակսել Բակունց) ◆ Ժլատությունը վրայից ծլլում է: (Գարեգին Սևունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե'ս հոսել
  2. տե'ս կաթկթալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]