ծխական

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ծ(ը)•խա•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. (եկեղ․) որևէ եկեղեցու կամ քահանայի ենթակա ծուխին (ընտանքին, համայնք, գյուղ, թաղ)հատուկ՝ վերաբերող ◆ Վերջապես Քեթևակը դիմեց իրենց ծխական քահանա տեր Մինասին և լալով խնդրեց նրան մի ճար անել։ (Մուրացան) ◆ Ծխական իրավունքներ ու պարտականություններ։
  2. ծխերի հոգևոր կարիքների մասին հոգացող
  3. (փխբ․) հետամնաց, կղերական պահպանողական մտայնություն ունեցող

Գոյական

  1. եկեղեցական ծուխին պատկանող մարդը այդ ծուխը հովվող քահանայի նկատմամբ ◆ Ինչ վերաբերում է պաշտոնիս, հայտնի է աստծուն, դու էլ գիտես, որ իմ ծխականների գործը երբեք երեսի վրա չեմ թողել։ Ստեփան Զորյան

(փխնն․) ծխական դպրոց

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ծխական դպրոց, (մինչհ․) - 3 կամ 6 դասարանով տարրական դպրոց, որ ենթակա էր որևէ եկեղեցու հոգևոր իշխանություն և մեծ մասամն կից էր այդ եկեղեցուն

Աղբյուրներ[խմբագրել]