միտքը դանդաղ՝ ծուլորեն աշխատող, դժվարությամբ ըմբռնող, միտքը լավ չգործող, բթամիտ ◆ Այս տպավորությունն էր թողնելու երեքի սխրագործությունը ծուլամիտ տգետների վրա։ (Ցոլակ Խանզադյան)
ծուլամտություն արտահայտող ◆ Նրա կողքին ծուլորեն ընկողմանել էր Ռշտունյաց Արտակ նախարարը՝ գունդ ու կծիկ մի արարած, ուռած դեմքով և ծուլամիտ հայացքով։ Դերենիկ Դեմիրճյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
