ծպտված, կերպարանափոխված, չճանաչվելու աստիճան հագուստը` դեմքը փոխած ◆Ծպտյալ ջորեպանը անցավ մարդկանց դիակներով ծածկված փողոցների… հատակի վրայով։ (Րաֆֆի)◆Գլխավորը… նայում էր, թե ինչպես պիտի սպանեն այդ ծպտյալ անծանոթին։ (Հրաչյա Քոչար)
այնպիսի, որ ծպտում է` կերպարանափոխ է անում ◆Երկուսն էլ սկզբից չկարողացան ճանաչել յուրյանց տիրուհին ծպտյալ հագուստով։ (Րաֆֆի)◆Որսորդի ծպտյալ դիմակի տակ ծածկված էր մի խորհրդավոր անձնավորություն։ (Րաֆֆի)
այնպիսի, որ ծպտվում է, ծպտանք արտահայտող (դեմքի կերպարանքի` մարմնի և այլնի մասին) ◆Օրիորդը թող մնա յուր ծպտյալ կերպարանքի մեջ։ (Րաֆֆի)◆(Ռոդրիգոն) իր ծպտյալ վիճակով անծանոթ է բոլորին։ (Վահրամ Փափազյան)
(փխբ․) շինծու, կեղծ ◆Նրա կեղծ և ծպտյալ տղայությունը վաղուց արդեն ձանձրացրել էր նրան։ (Րաֆֆի)
(մկբ․) ծպտված ձևով, ծպտված ◆(Սեյիդը) Իրանից ծպտյալ անցնում էր սահմանը և հասնում մինչև Սաբու։ (Ակսել Բակունց)◆Պետք է, որ ես ալ ծպտյալ երթամ։ Հակոբ Պարոնյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
