Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ ծ(ը)պ•տուն
թույլ ու կարճ ձայն՝ հնչյուն
այդպիսի ձայնով ասված հակիրճ խոսք կամ բացականչություն
ձայն, շշուկ, ճիկ, ծպուտ (ժղ․) (հնց․) (գվռ․) ճկտուք, ճեկլթոց, ճնթկլթոց, ճնթկոց, ճնկլթի
◆ Գնում է, գնում, ոչ ձեն, ոչ ծպտուն, շունչ կենդանի չկա։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ոչ մի ծպտուն, ոչ մի շշուկ, Շունչ ու հով էլ չի դողդողում։ Գրքեր ◆ Արուսը այնուհետև ոչ մի ծպտուն չհանեց։ (Նաիրի Զարյան) ◆ Խեղճ երեխի գլուխը դիպավ քարին, մի ծպտուն չհանեց։ (Րաֆֆի) ծպտուն հանել
թույլ ձայն հանել
առարկություն՝ անհամաձայնություն պարունակող որևէ բան ասել ծպտունը կտրել
վախից՝ քաշվելուց ոչ մի ձայն չհանել, ոչ մի առարկություն չանել, սսկվել
սուր կամ խիստ պատասխանից ձայնը կտրել
Ի արտաքին հոլովում
Եզակի թիվ Հոգնակի թիվ
Ուղղ. ծպտուն(ը) ծպտուններ(ը)
Սեռ. ծպտունի ծպտունների
Տր. ծպտունի(ն) ծպտունների(ն)
Հայց. ծպտուն(ը) ծպտուններ(ը)
Բաց. ծպտունից ծպտուններից
Գործ. ծպտունով ծպտուններով
Ներգ. ծպտունում ծպտուններում
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
