կաթուկ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ կա•թուկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. շատ հասած և ծառից վայր ընկող պտուղ, կաթիլք ◆ Աշնան կաթուկը այգիներիդ մեջ Բերք ու բարիքից օրհներգումն է իմ։ Պարույր Սևակ

Բայ

  1. կաթուկ անել, կաթուկ տալ ◆ Կեռասի հասնելուն պես մոշի թփերը պճնվում են ճերմակ ծաղիկներով, և երբ մեղրատանձը կաթուկ է տալիս, մոշը դառնում է սև շաքար։ Սերո Խանզադյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կաթիլք, կաթինք (հասած և ծառից վայր ընկող պտուղ)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]