կաթված

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կաթուած

վանկեր՝ կաթ•ված 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հիվանդություն, որի ժամանակ մարմնի որևէ օրգան կամ մաս լիովին կորցնում է կամային շարժումների ընդունակությունը ◆ Հորը մեռած գտավ կաթվածից: (Նար-Դոս)
  2. (փխբ․) որևէ բանի նորմալ գործունեության թուլացում, կորուստ ◆ Անտարակույս այդ զգացումը կաթված է ստացել: Շեքսպիր

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պարալիզ, փաղող, սքթա (հիվանդություն որի ժամանակ մարմնի որևէ օրգան կամ մաս լիովին կորցնում է կամային շարժումների ընդունակությունը)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

Հայերեն

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

լատ․ insultare`«թռչկոտել, ցատկոտել»

  1. (ֆզլգ․) ուղեղի արյան շրջանառության սուր խանգարում՝ պայմանավորված ուղեղը սնուցող անոթների խցանմամբ կամ արյունազեղմամբ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կաթվածահարում

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սիլվա Ամիրյան, Արտաշես Մարտիրոսյան, Ֆիզիլոգիական տերմինների հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն բառարան-տեղեկատու (ԵՊՀ հրատարակչություն), Երևան, 2013 — 704 էջ, ISBN 978-5-8084-1819-6։