կաթված

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կաթուած

Վանկեր՝ կաթ•ված 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. հիվանդություն, որի ժամանակ մարմնի որևէ օրգան կամ մաս լիովին կորցնում է կամային շարժումների ընդունակությունը ◆ Հորը մեռած գտավ կաթվածից: (Նար-Դոս)
  2. (փխբ․) որևէ բանի նորմալ գործունեության թուլացում, կորուստ ◆ Անտարակույս այդ զգացումը կաթված է ստացել: (Ուիլյամ Շեքսպիր)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պարալիզ, փաղող, սքթա (հիվանդություն որի ժամանակ մարմնի որևէ օրգան կամ մաս լիովին կորցնում է կամային շարժումների ընդունակությունը)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]