կալվածք

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կալուածք

Վանկեր՝ կալ•վածք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. կալվածատիրոջ (թագավորի, իշխանի, վանքի և այլն) հողային շարժական և անշարժ սեփականություն
  2. (փխբ․) հողային տարածություն
  3. (փխբ․) որոշ հատկանիշով բնորոշվող տարածություն՝ վայր ◆ Թող այդ տիֆատոհ ներքնականու գնա՝ լեռնային օդի կաված՝ներն անտես։ (Գևորգ Էմին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (պատմ․) տիրույթ, ագարակ, մյուլք (գվռ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]