կակուղ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ կա•կուղ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. փափուկ ◆ Փետուրից ավելի կակուղ էր այդ խոտը։ (Րաֆֆի)
  2. փխրուն ◆ Բայց դրա փոխարեն, լծակի ծայրը խրվեց կակուղ հողի մեջ և ոչինչ դուրս չեկավ։ ՄԱ
  3. նուրբ, շոշափման համար ախորժելի՝ հաճելի ◆ Ձեռում բռնած է կակուղ գլխարկ։ (Արսեն Տերտերյան)
  4. (փխբ․) հեշտությամբ ազդեցության տակ ընկնող, մեղմ՝ թույլ բնավորություն ունեցող (մարդու մասին) ◆ Գտեր են քեզի պես կակուղ մարդ, ուզածնին կընեն կոր։ (Երվանդ Օտյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. փափուկ, փափլիկ, (գվռ․)՝ փումփուշ, փումփուշիկ, բմբուշ, լղպոր, լղմոր, ճխլուկ, փսիկ ◆ Կակուղ սիրտ։
  2. տե՛ս փխրուն
  3. տե՛ս սեղմ, հեզահամբյուր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կակուղ բաղաձայն - տե՛ս փափուկ բաղաձայն
  2. կակուղ ջուր - -քիչ կրային աղեր պարունակող և օճառը հեշտ լուծող ջուր, փափուկ ջուր
  3. կակուղ վագոն - տե՛ս փափուկ վագոն
  4. կակուղ դամարը բռնել՝ գտնել - տե՛ս փափուկ դամարը բռնել -

Աղբյուրներ[խմբագրել]