կամքից զուրկ, թուլակամ ◆Նա ակնարկում էր հանգուցյալ Հովհաննես կաթուղիկոսին, որ յուր թույլ և կամազուրկ բնավորության շնորհիվ պատճառ դարձավ կաթուղիկոսական գահը դեպի հեռավոր Աղթամար փոխադրելու։ (Մուրացան)
(փխբ․) ոչ սկզբունքային, անվճռական, փոփոխամիտ
Մակբայ
առանց իր կամքի, ակամա ◆Եվ կամազուրկ պառկեց ծաղկահյուս ննջարանում։ (Ավետիք Իսահակյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
