կամակատար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ կա•մա•կա•տար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ուրիշի կամքն ստրկամտորեն կատարող, հաճկատար, հաճոյակատար ◆ Նա դառնում էր իր պաշտպանի գերին, ստրուկը, նրա բոլոր հաճույքների կամակատարը։ (Րաֆֆի)
  2. ուրիշին լսող՝ հնազանդվող, հլու, հնազանդ ◆ Հորթարածության նա աշխատում էր այնպիսիների հետ ընկերություն անել, որոնք կամակատար լինեին իրեն։ Ագապ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հաճկատար, հաճոյակատար, արբանյակ, հրամանակատար, կամարար, կամահաճո, մտահաճո, մեկի դուդուկի տակ պարող, դռան շուն, մեկի զուռնան փչող, մեկի զուռնայի տակ պարող
  2. տե՛ս հնազանդ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կամակատար լինել
    1. ուրիշի կամքը՝ ցանկությունները հաճկատարորեն կատարել
    2. հպատակվել՝ հնազանդվել՝ ենթարկվել մեկին

Աղբյուրներ[խմբագրել]