կամակար

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կամակար

վանկեր՝ կա•մա•կար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն kāmkār

Ածական

  1. (հզվդ․) իր կամքով կատարող՝ մի բան անող ◆ Որքան էլ նրանք պատրաստված՝ կամակար հոգվով իրանց անձը զոհելու, այսուամենայնիվ նրանք դողում, սարսափում էին։ (Մուրացան)

Մակբայ

  1. կամավոր կերպով, հոժարությամբ ◆ Մեզ վիճակված դառն բաժակը քամենք կամակար։ (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս կամավոր
  2. տե՛ս կամավորաբար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]