կամաց կերպով, մեղմիկ, դանդաղ, հանդարտ ◆Նա շտապ-շտապ իջավ սանդուղքներից և կամացուկ քայլերով ուղղվեցավ դեպի ժայռերի գահավանդակը: (Մուրացան)
առանց ձայն հանելու, ցածրաձայն, սուս ու փուս, անաղմուկ ◆Բժիշկը կամացուկ հաղորդեց նրան որդու ժամանման լուրը: (Շիրվանզադե)◆Ես լսում եմ ոձն ինչպես է սողում, թիթեռը խոտում շարժվում կամացուկ: Հովհաննես Թումանյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։