գերատեսչության՝ հիմնարկ-ձեռնարկության կազմակերպության ղեկավար` պետ ◆Միայն մի ժամ հետո նա կարողացավ Միսակյանին գտնել բանկի կառավարիչի տանը: Սերո Խանզադյան
գերատեսչության, հիմնարկ-ձեռնարկության գործերը վարող` տնորինող (անձ) ◆Գործերի կառավարիչ:
իշխանությունը՝ երկիրը կամ նրա առանձին վարչական միավորը գլխավորող՝ կառավարող՝ ղեկավարող անձ ◆Հոգով նա մի հմուտ և փորձված զինվոր էր, իսկ խելքով երկրի լավ կառավարիչ: (Րաֆֆի)
բուրժուա-կալվածատիրական հասարակության մեջ այն անձը, որ տնորինում` ղեկավարում է բուրժուայի կամ կալվածատիրոջ տնտեսական գործերը ◆Կալվածքների կառավարիչ: ◆Հանքերի կառավարիչ: ◆Նազարը, գործարանի կառավարիչը, երկար ժամանակ Լոնդոնում սովորել էր յւդ արհեստը: (Րաֆֆի)
խնջույքի սեղանը կառավարող անձ, ղեկավարող, սեղանապետ, թամադա ◆Այդ բանին, մանավանդ լավապես օգնեց Մարկ Իվանիչը, որ սեղանի բոլորող փոքրիկ հասարակության խնդրանոք դարձավ կառավարիչ: (Մուրացան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
