միասին ապրելը, բնակվելը, բնակակցություն ◆Զորավոր է այն ազգը, որը ունի զորավոր ընտանիքներ, սիրով, միությամբ առաքինի և հավատարիմ կենակցությամբ ապրող ընտանիքներ։ (Մուրացան)
ամուսնական կապ ունենալը, ամուսնական կապով ապրելը ◆Անտեղի կոպտում էր անգամ թագուհուն, մի բան, որ իրեն երբեք թույլ չէր տվել իրենց համատեղ կենակցության տարիներին։ Սերո Խանզադյան
արտամուսնական կապ ունենալը՝ կապերի մեջ գտնվելը, սեռական հարաբերություն ունենալը ◆Արամ պատմեց ամեն ինչ յուր բարեկամին, խոստովանեցավ Պեռենիսի հետ յուր վերսկսած կենակցությունը: Տիգրան Կամսարական
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
