կենակցություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [kɛnɑkt͡sʰutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կենակցութիւն

վանկեր՝ կե•նակ•ցու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. միասին ապրելը, բնակվելը, բնակակցություն ◆ Զորավոր է այն ազգը, որը ունի զորավոր ընտանիքներ, սիրով, միությամբ առաքինի և հավատարիմ կենակցությամբ ապրող ընտանիքներ: (Մուրացան)
  2. ամուսնական կապ ունենալը, ամուսնական կապով ապրելը ◆ Անտեղի կոպտում էր անգամ թագուհուն, մի բան, որ իրեն երբեք թույլ չէր տվել իրենց համատեղ կենակցության տարիներին: Սերո Խանզադյան
  3. արտամուսնական կապ ունենալը՝ կապերի մեջ գտնվելը, սեռական հարաբերություն ունենալը ◆ Արամ պատմեց ամեն ինչ յուր բարեկամին, խոստովանեցավ Պեռենիսի հետ յուր վերսկսած կենակցությունը: Տիգրան Կամսարական

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բնակակցություն, կենցաղակցություն
  2. ամուսնակցություն, ամուսնություն, կողակցություն, լծակցություն, ամոլակցություն
  3. զուգավորություն, մերձավորություն, մերձեցում, մթնխաղ (գվռ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]