Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ կի•տել

Ստուգաբանություն

մի տեղ հավաքել, կուտակել, դիզել, ժողովել ◆ Հավաքեց կիտեց մեր ազգը հայոց: Հովհաննես Թումանյան ◆ Այս ու այնտեղ կիտած էր չոր ճյուղերի ու տերևների կույտ: (Ակսել Բակունց)

հոնքերը կիտել, նոթերը կիտել
1. տխրել, վշտանալ, տխուր կերպարանք ընդունել
2. խռովել, նեղանալ
3. դեմքին դժգոհություն արտահայտություն տալ ◆ Նոթերը կիտեց այնպես, ասես տհաճ էր գյուղացու պաչը: (Ակսել Բակունց)

Բաղադրյալ բառեր
կիտվել

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ gather, assemble, collect, amass, congregate, group գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ скучивать (ru) ‎(skučivatʹ), скучить (ru) ‎(skučitʹ), собирать (ru) ‎(sobiratʹ), собрать (ru) ‎(sobratʹ), скопить (ru) ‎(skopitʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

զինվորական, ինչպես նաև քաղաքացիական բաճկոն ◆ Այդ երիտասարդը հագել էր իր սպայական կիտելը Սերո Խանզադյան ◆ Նա բաց էր արել «կիտելի» կոճակները, մի ձեռը դրել կապտագույն անդրավարտիքի գրպանը: (Շիրվանզադե)

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ military tunic, coat, jacket գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ китель (ru) ‎(kitelʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։