կրակել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ կ(ը)•րա•կել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. հրազենով կրակոց կատարել, գնդակ՝ արկ և այլն արձակել
  2. հրաձգության տիրապետել, հրացանով նշանառության վարժված լինել
  3. բորբոքել, սիրել (փխբ․)
  4. հրազենով սպանել, գնդակահարել (խսկց․)
  5. կրակ տալ, հրդեհել (ժղ․)
  6. կրակ դարձնել, շիկացնել (անհնձն․)
  7. շեշտակի՝ սուր հայացքով նայել (փխբ․)
  8. վառվելու ձայն արձակել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. գնդակոծել, հրետակոծել, արկակոծել, դատարկել, կրակ բանալ, կրակ բացել, կրակ բաց անել, կրակ մաղել, կրակ տալ, կրակ տեղալ, գնդակ արձակել, հրացան գցել (ժղ․)
  2. տե՛ս հուզել
  3. տե՛ս գնդակահարել
  4. տե՛ս հրդեհել

Արտահայտություններ[խմբագրել]