Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ կ(ը)•ր(ը)ն•կա•կոխ
ուրիշի կրունկը կոխող, տրորող, անմիջապես մեկի հետևից գնացող, գնալով ◆ Նրանք կրնկակոխ (Ակսել Բակունց)
միայն կրնկի վրա հենվելով, կրնկագնաց
մեկի հետքերով գնացող, գնալով, հետքը բաց չթողնելով, հետամուտ, հետամտելով ◆ Կրնկակոխ (փխբ․)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
