հաճել

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hɑˈt͡ʃɛl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ հա•ճել 

Բայ

1. հավանել, ախորժել
2. հավանություն տալ մի բանի, ընդունել, համաձայնել
3. զիջել, շնորհ անել, բարեհաճել
4. Հաճեցե՛ք:՝ դիմելու հարգական ձև՝ խնդրեմ, բարի եղեք նշանակությամբ ◆ Հաճեցե՛ք ընդունել հարգանքներիս հավաստիքը։
5. (հզվդ․) դուր գալ, հաճելի լինել ◆ Անհնար է պատմել լեզվով՝ կանչը որքան նրան հաճեց: (Շոթա Ռուսթավելի)

Հոմանիշներ

1. տե՛ս հավանել
2. տե՛ս համաձայնել
3. տե՛ս զիջել
4. տե՛ս բարեհաճել
5. տե՛ս գոհանալ

Արտահայտություններ

Խոնարհում

Անորոշ դերբայ հաճել Ենթակայական դերբայ հաճող Հարակատար դերբայ հաճած Համակատար դերբայ հաճելիս Անկատար դերբայ հաճում Վաղակատար դերբայ հաճել Ապակատար դերբայ հաճելու Ժխտական դերբայ հաճի անձ եզակի հոգնակի առաջին երկրորդ երրորդ առաջին երկրորդ երրորդ Սահմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Անկատար ներկա հաճում եմ հաճում ես հաճում է հաճում ենք հաճում եք հաճում են Անկատար անցյալ հաճում էի հաճում էիր հաճում էր հաճում էինք հաճում էիք հաճում էին Ապակատար ներկա հաճելու եմ հաճելու ես հաճելու է հաճելու ենք հաճելու եք հաճելու են Ապակատար անցյալ հաճելու էի հաճելու էիր հաճելու էր հաճելու էինք հաճելու էիք հաճելու էին Վաղակատար ներկա հաճել եմ հաճել ես հաճել է հաճել ենք հաճել եք հաճել են Վաղակատար անցյալ հաճել էի հաճել էիր հաճել էր հաճել էինք հաճել էիք հաճել էին Անցյալ կատարյալ հաճեցի հաճեցիր հաճեց հաճեցինք հաճեցիք հաճեցին Ըղձական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի հաճեմ հաճես հաճի հաճենք հաճեք հաճեն Անցյալի ապառնի հաճեի հաճեիր հաճեր հաճեինք հաճեիք հաճեին Պայմանական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի կհաճեմ կհաճես կհաճի կհաճենք կհաճեք կհաճեն Անցյալի ապառնի կհաճեի կհաճեիր կհաճեր կհաճեինք կհաճեիք կհաճեին Հարկադրական եղանակ ես դու նա մենք դուք նրանք Ապառնի պիտի հաճեմ պիտի հաճես պիտի հաճի պիտի հաճենք պիտի հաճեք պիտի հաճեն Անցյալի ապառնի պիտի հաճեի պիտի հաճեիր պիտի հաճեր պիտի հաճեինք պիտի հաճեիք պիտի հաճեին Հրամայական եղանակ դու դուք Ապառնի հաճի՛ր հաճե՛ք

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ please, cause pleasure գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ соизволять (ru) ‎(soizvoljatʹ), соизволить (ru) ‎(soizvolitʹ), изволить (ru) ‎(izvolitʹ) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։