հաճոյախոս

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑt͡ʃɔjɑˈχɔs]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հաճոյախօս

վանկեր՝ հա•ճո•յա•խոս 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. խոսակցին դուր գալու համար նրան հաճելի բաներ ասող, հաճոյախոսություն անող մարդ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հաճոյաբան, սիրախոս, սիրեբան
  2. քաղցրախոս, քաղցրաբան, քաղցրալեզու, գեղեցկախոս, անուշախոս (հզվդ․) գողտրաբարբառ (հնց․)
  3. շողոքորթ, կեղծավոր, քծնող, քըծնի, քսու, երկերեսանի, շողոմ, շողոմաբան, շողոմախոս, շողոմարար, շողոմաբարո, շողոմքոր, կեղծանույշ, երեսպաշտ, քծնաբան, փաղաքուշ, մարդահաճ, մարդահաճո, հաճոյասեր, քաղցրամեղց, քաղցրախոս, մեղրախոս, մեղրաբերան, շաքարաշուրթ(ն), խնկարկու, կեղծապաշտ, ստորաքարշ, (փխբ․)՝ մեղրածոր, մեղրածորան, մեղրախառն, մեղմեղ, հացկատակ (փոր հացի համար), (հնց․)՝ շոգմոգ, կեղծակերպ, կեղծապարիշտ, դյուրաշուրթ(ն), շաղավաշուրթն, շնորհավաճառ, շնթող, շղվաբարո, մարդելույզ, երկխոս, գողտրաբարբառ, ստկու, ստուկ, սուտակասպաս, սուտակասպասու, սուտակասպասավոր, քաղցրապատիր, (գվռ․)՝ կեռպոչ, տփիկ, քսվող, քսվռտվող, սուտ քրիստոս, եզան սուրբ, շրջոնք շիտակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]