հաճոյապաշտություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑt͡ʃɔjɑpɑʃtutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հաճոյապաշտութիւն

վանկեր՝ հա•ճո•յա•պաշ•տութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (փիլ) բարոյագիտական իդեալիստական ուսմունք, որը բարձրագույն բարիքն ու կյանքի նպատակն է համարում հաճույքների վայելումը (գեդոնիզմ)
  2. (արևմտհ․) հաճոյամոլություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (փիլ) գեդոնիզմ
  2. տե՛ս հաճոյամոլություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]