հանգույց

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Nf knots.png

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հանգոյց

վանկեր՝ հան•գույց 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս կազմված է -ոյց ածանցով՝ անգանիլ (անկանիլ) «հասնել, ավարտել» բայի յանգ արմատից, կամ, որ ավելի հավանական է, հանգ «դադար, ավարտ» արմատից:

Գոյական

  1. կապ, որով երկու թելի՝ առասանի՝ պարանի և այլնի ծայրերը միացնում են իրար հետ, հանգուստ
  2. թելի՝ առաստանի և այլն մի կամ մի քանի անգամ իրար միջով անց կացնելով ձևացրած օղակ
  3. բուսի ծունկ
  4. իջևան, կայան, հանգրվան
  5. այն տեղը, որտեղ մի քանի չանապարհներ իրար հանդիպում՝ խաչաձևվում են
  6. որևէ բանի կուտակման՝ կենտրոնացման կարևոր կետ
  7. կապի՝ հաղորդակցության միջակա օղակ՝ կետ
  8. մի տեղում դասավորված և գործունեությանու նշանակման միասնությամբ իրար հետ կապված կառույցների՝ տեղակայումների՝ սարքավորումների և այլն ամբողջությունը ռադիոհաղորդումների հանգույց
  9. (կզմխս․) մարմնի մեջ որևէ կարգի բջիջների կուտակման տեղ
  10. թելի՝ առասանի՝ թաշկինակի ծայրին արված կապ
  11. (փխբ․) բարդ՝ կնճռոտ վիճակ՝ դրություն՝ հարց
  12. (գրկն․) իրադարձություն որից զարգանում է գեղարվեստական երկի բովանդակությունը
  13. (ծով.) նավի արագության չափման միավոր, որը հաշվվում է մեկ ժամում անցած ծովային մղոններով
  14. (փխբ․) պտույտ, շրջան
  15. (մրմն․) հակընթաց, որի վերջում փոխվում է շարժման ուղղությունը։ Լինում են՝ բաց հանգույց, որտեղ շարժման ուղղությունը փոխվում է դեպի հակառակ կողմ և փակ հանգույց, որտեղ ուղղությունը փոխվում է դեպի շարասյունը, և պարապողները մեկընդմեջ հատում են շարասյունը

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կապ, հանգույցակապ, կապօղակ, (գվռ․) հանգուստ, կղթկապ, կրկապ, կշկուռ, քշկուռ, մճուճ, մճույճ, քարկապ, քարահանգուստ,
  2. ծունկ
  3. տե՛ս խաչուղի
  4. կետ
  5. կծիկ
  6. տե՛ս կնճիռ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Կ․ Կ․ Բաբայան, Մարմնամարզական տերմինների տեղեկատու բառարան («Հայաստան» հրատարակչություն), Երևան, 1985 — 184 էջ։
  • Գրգեարյան Հ․Ղ․, Հարությունյան Ն․Մ․, Տնտեսական աշխարհագրության տեղեկատու բառարան (խմբ. Ավագյան Գ․Ե․), Երևան, ««Լույս» հրատարակչություն», 1982 — 408 էջ։