հանելուկ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հա•նե•լուկ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. այլաբանական կարճ նկարագրություն որևէ առարկայի կամ երևույթի, որ պետք է իմանալ՝ լուծել, առեղծված
  2. (փխբ․) Բարդ՝ կնճռոտ հարց՝ խնդիր:
  3. տվյալ պայմանների՝ անձի ևն համար անսպասելի արարք՝ վերաբերմունք ևն, անհասկանալի՝ չպատճառաբանված՝ տարակուսանք հարուցող արարք՝ վարմունք
  4. (փխբ․) Անհասկանալի երևույթ՝ մարդ ևն ◆ Հոր համար տղան դարձել էր հանելուկ (Եղիշե Չարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. առեղծված, առակ, գտելուկ, գտելչյան, գտնողչեք, հանք, հանանելիք, բունկլ
  2. հարց, խնդիր

Արտահայտություններ[խմբագրել]