հավատարմագիր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [hɑvɑtɑɾmɑˈɡiɾ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հաւատարմագիր

վանկեր՝ հա•վա•տար•մա•գիր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (դվնգ․) դիվանագիտական ներկայացուցչի լիազորությունները հաստատող պաշտոնական փաստաթուղթ՝ կետության կողմից տրված
  2. տե՛ս լիազորագիր
  3. (դիվ․) փաստաթուղթ, որը հավաստում է դիվանագետի ներկայացուցչական բնույթը և այդ կարգավիճակով հավատարմագրում է նրան հյուրընկալ երկրում: Հավատարմագիր ստորագրվում է ուղարկող երկրի ղեկավարի կողմից և հասցեագրված է ընդունող երկրի կողմի արտաքին գործերի նախարարի ստորագրությամբ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (դվնգ․) լիազորագիր, (հնց․) ընծայագիր, հավատգիր, հավատարմաթուղթ,
  2. տե՛ս լիազորագիր, երաշխազորագիր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Լիլիթ Թութխալյան, Դիվանագիտական տերմինների և հապավումների բառարան (Տիգրան Մեծ), Երևան, 2004 — 56 էջ։