հիմք

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հիմք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. շենքի՝ կառույցի պատի ստորին մասը, որ շինվում է գետի կամ հատկապես ամրացված է գետնի վրա
  2. նույնն է հիմնափոս
  3. կառույցի սարածի` առարկայի ևն իբրև հենարան ծառայող մասը, պատվանդան
  4. առարկայի` սարածի առարկայի ևն ստորին մասը, որով նստում է իր հենարանի վրա Գմբեթի աշտարակի հիմք
  5. որևէ բանի ստորին` ցածի մասը ◆ Դեզի հիմքը շատ մեծ էր
  6. առարկայի մարմնի մասի ևն այլ մասերին միանալու տեղը թիթեռի թևերի հիմքը ծածկված է դեղնականաչ մազիկներով
  7. որևէ բանի պահպանման` գոյության պայմանների ամբողջությունը, հենարան ազգային խտրության բացակայությունը, իրավահավասարությունն, ու համագործակցումը մեր ժողովուրդների բարեկամություն հիմքն են
  8. որևէ բանի հիմնական կորիզը, Վիպերգի ժողովրդական հիմքը իր ցայտուն արտահայտությունն է գտել ամբողջ ստեղծագործությության մեջ
  9. որևէ բանի սկզբնաղբյուր, ակունք, ելակետ Նոր օպերայի հիմքը ժողովրդական երգն ու երաժշտությունն են
  10. որևէ բան հիմնավորելուն ծառայող փաստ` ապացույց ևն,
  11. պատճառ` առիթ` հանգամանք, որով արդարացվում է կամ հասկանալի է դառնում մի բան
  12. (մաթ.) երկրաչափական մարմնի գագաթին ուղղահայաց կողմը
  13. թթուների ներգործություամբ աղ կազմող միացություն
  14. բառի այն մասը, որ զերծ է թեքական վերջամասնիկներից ու նախամասնիկներից (լեզվբ․)
  15. հենք (տեխ․)

Մակբայ[խմբագրել]

  1. հիմքից հիմնովին, լրիվ ամբողջապես

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հիմն, հիմնախարիսխ (կառույցի պատի ստորին մասը, որի վրա խարսխվում է) արմատ
  2. հիմնափոս (հիմքի փոս)
  3. պատվանդան հենարան(սարածի` առարկայի)
  4. հենարան (որևէ բանի գոյության պայմանների ամբողջությունը)
  5. հիմունք, նախադրյալ (որևէ բանի)

Գոյական

  1. ապացույց փաստ, փաստարկ, փաստարկություն (որևէ բանի ճշմարտությունը հաստատող)
  2. համգամանք, պարագա, առիթ,(հնց․)
  3. 1.տեղիք, հավակ, օճառ, (որևէ բան պայմանավորող` որևէ բանի տեղի ունենալու` երևան գալու հիմունք հանդիսացող հագամանք ևն)2.Շարժառիթ, դրդապատճառ, նախապատճառ,(որևէ բանի)3.պատրվակ, արդարացում, պատճառանք, պատճառաբանություն (կատարված կամ կատարվելիք որևէ գործողություն)
  4. (ոստյն.) հինվածք, էջք, (գվռ.) մշտութ, մշտոտ (գոծվածքի` երկայնակի ձգվող թելերը)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. 1.հիմք դնել - հիմնադրել
  2. 2.հիմք ընդունել - որպես հիմնավորում ընդունել` դիտել
  3. 3.հիմք լեզու - ցեղակից լեզուների հիմքը հադիսացած ընդանուր լեզուն, նախալեզու (լեզվբ․)`
  4. 4.հիմք հանդիսանալ - որպես գործելու` վարվելու ուղեցույց` ելակետ ծառայել
  5. 5.հիմք տալ - որպես կռվան ծառայել
  6. 6.հիմք ունենալ - իրավացի, արդարացի լինել
  7. 7.հիմք(եր)ը փորել - կառույցի հիմքի համար գետինը փորել, հիմնափոս փորել
  8. 8.հիմքում դնել - որպես հիմք` հիմնավորում ընդունել
  9. 9.հիմքում ընկած լինել - մի բանի հիմքը` գլխավոր հանգամանքը լինել