հնէաբանություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հ(ը)•նէ•ա•բա•նու•թյուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. գիտություն, որ զբաղվում է հնագույն դարաշրջաններում գոյություն ունեցած և անհետացած կենդանիների և բույսերի ուսումնասիրությամբ՝ նրանց բրածո մնացորդներով

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հնէախոսություն, հնէակաբանություն, բրածոյաբանություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]