հուժկու
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [huʒˈku]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ հուժ•կու
Ստուգաբանություն
[խմբագրել](ած․) (մկբ․)
- կորովի, հզոր, ուժեղ, զորեղ ◆ Ախ, թե հուժկու ես թևերով սլանայի դեպի վեր: Հովհաննես Հովհաննիսյան ◆ Ու էնպես հուժկու կանգնեց անտառում, որ վայր չընկնի էր հինգ հարյուր տարում: Հովհաննես Թումանյան ◆ Քառորդ ժամ պարելուց հետո, նա դուրս ցատկեց լողարանից, դաշույնը դրեց պատյանի մեջ — մոտեցավ խորային երգչուհուն և իր հուժկու գրկի մեջ առավ նրան: (Շիրվանզադե)
- ուժդին, մեծ ուժով
- (հնց․) չափազանց դարձած, այրության հասակին հասած
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- ուժեղ, հզոր, զորեղ, զորավոր, կորովի, զորնդեղ
- տե՛ս ուժգին
Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։