հունձ

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [hund͡z]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հունձ վանկեր՝ հունձ 

Ստուգաբանություն

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *onkos՝ *enek՛- «հասնել» արմատից. հմմտ. հայերեն հասուն։

Գոյական

1. հնձելը, արտը քաղելը ◆ Աղքատիկ հունձն սկսվում է, և ամառվա կեսին արդեն երկիրը նորից հագնում է անգույն ցնցոտիներ: (Շիրվանզադե)
2. հնձելու արդյունքը, արտի բերք, հնձածը, կաղածը (մասնավորապես ցորեն, գարի) ◆ Թե՞ զզվել եք ձեր հանդ ու դաշտ, ձեր հունձ ու փունջ, վար ու ցանքից: Հովհաննես Թումանյան
3. հնձելու ժամանակը, ամառ
4. արդյունավոր ձեռնարկություն՝ գործ
5. որևէ գործի արարքի արդյունքը, արգասիք
6. (փխբ․) առատ վաստակ

Հոմանիշներ

1. հունձք, քաղ, քաղոց,
2. հացքաղոց, հացահավաք, ցորենահավաք, ցորենաքաղ
3. խոտհունձ, խոտհարք
4. գերանդաքաղ, մանգաղաքաղ
5. տե՛ս ամառ
6. տե՛ս արդյունք
7. տե՛ս արգասիք

Արտահայտություններ

Բաղադրյալ բառեր
արտհունձ բազմահունձ

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ reaping, harvest, crop, yield, harvest-time գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ жатва (ru) ‎(žatva) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։