հպարտություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հպարտութիւն

վանկեր՝ հ(ը)•պար•տութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (բրգ․) սոցիալական և բարոյական զգացում, մարդկային անհատականության ինքնագիտակցության դրսևորման ձև
  2. իր արժանիքների գիտակցությունը, իր արժվանապատվության զգացումը
  3. հաջողության՝ որևէ բանի մեջ ունեցած գերազանցության զգացումի բավականությունը, պարծանք
  4. հպարտանալու անձը կամ առարկան, նա, որով մեկը հպարտանում է
  5. (հնց․) գոռոզություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. վեհություն, վեսություն, վսեմություն, սեգություն, արժանապատվություն
  2. պարծանք, պանծանք
  3. տե՛ս գոռոզություն, մեծամտություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

* Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի,  Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։