Jump to content

հրամանատար

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հրամանատար վանկեր՝ հ(ը)•րա•մա•նա•տար 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն framātār, պարսկերեն framādār (հետագայում ձևափոխված հրաման բառի բաղարկությամբ)։

Գոյական

  1. զորամասի՝ զորային ստորաբաժանման՝ ռազմանավի պետ  գնդի հրամանատար
  2. խոշոր զորամիավորման ընդհանուր պետ  բանակի նավատորմի հրամանատար
  3. (փխբ․) ձեռնարկության՝ կազմակերպության ևն պետ՝ ղեկավար  արտադրության հրամանատարներ
  4. (փխբ․) հրամայել՝ կարգադրություն անել՝ հրամայական եղանակով խոսել սիրող մարդ  գլխներիս հրամանատար է դարձել (Սովետական գրականություն)
  5. (պատմ․) մեծամեծ լիզորություններով բարձրաստիճան պաշտոնյա (կուսակալ բդեշխ ևն)
  6. ղեկավարող՝ կառավարող դեր ունեցող, ղեկավար  քո մեջ սիրտն է մտքի հրամանատարի
  7. (ռազմ․) շատ պետությունների ԶՈՒ-ում պաշտոնատար անձ, որը գլխավորում է համազորամիավորումներ, զորատեսակներ կամ ԶՈՒ տեսակ, կառավարման օպերատիվ, օպերատիվ-ռազմավարական և ռազմավարական օղակի զինվորական պաշտոն
  8. (պաշտանվ․) ԶՈւ-ի պաշտոնատար անձ, որի վրա դրված է ստորաբաժանման, զորամասի (նավի), զորամիավորման հրամանատարության (ղեկավարման) պարտականություն

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. զորապետ, զորագլուխ, (հնց․)՝ զորակալ, հրամատար
  2. տե՛ս զորահրամանատար
  3. (փխբ․) պետ, ղեկավար
  4. հրամանատու

Արտահայտություններ

[խմբագրել]


Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Լ.Վ. Քոթանջյան, Ս.Ե. Ներսիսյան, Հայերեն ռազմական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, 2006 — 408 էջ։
  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։
  • Ֆարիդ Գրիգորյան, Ռազմագիտական տերմինների դպրոցական հայերեն-ռուսերեն թարգմանական-բացատրական բառարան (Մակմիլան-Արմենիա), Երևան, 2006 — 144 էջ։