հրամանատար

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հրամանատար

Վանկեր՝ հ(ը)•րա•մա•նա•տար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն framātār, պարսկերեն framādār (հետագայում ձևափոխված հրաման բառի բաղարկությամբ):

Գոյական

  1. զորամասի՝ զորային ստորաբաժանման՝ ռազմանավի պետ ◆ գնդի հրամանատար
  2. խոշոր զորամիավորման ընդհանուր պետ ◆ բանակի նավատորմի հրամանատար
  3. (փխբ․) ձեռնարկության՝ կազմակերպության ևն պետ՝ ղեկավար ◆ արտադրության հրամանատարներ
  4. (փխբ․) հրամայել՝ կարգադրություն անել՝ հրամայական եղանակով խոսել սիրող մարդ ◆ գլխներիս հրամանատար է դարձել (Սովետական գրականություն)
  5. (պատմ․) մեծամեծ լիզորություններով բարձրաստիճան պաշտոնյա (կուսակալ բդեշխ ևն)
  6. ղեկավարող՝ կառավարող դեր ունեցող, ղեկավար ◆ քո մեջ սիրտն է մտքի հրամանատարի

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. զորապետ, զորագլուխ, (հնց․)՝ զորակալ, հրամատար
  2. տե՛ս զորահրամանատար
  3. (փխբ․) պետ, ղեկավար
  4. հրամանատու

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]