հրդեհ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ հ(ը)ր•դեհ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մասնիկի կամ ամբողջական բոցավառում, շինություն անտառի, խոտի դեզի ևն
  2. բուռն դրսևորում՝ զարգացում
  3. լայնորեն տարածվող մեծ մասշտաբներ ունեցող երևույթ ◆ պատերազմի հրդեհ
  4. (արտ․իր․) այրման չվերահսկվող գործընթաց, որն ուղեկցվում է արժեքների ոչնչացումով և մարդկանց կյանքի ու առողջության, գյուղատնտեսական կենդանիների և բույսերի համար վտանգ է ստեղծում։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հրկիզություն, հրակիզություն, բոցավառություն, կրակ, հրայրեցություն, (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. հրդեհ ընկնել - հրդեհ ծագել՝ առաջանալ
  2. հրդեհ ձգել - դիտմամբ հրդեհ առաջացնել

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Արտակարգ իրավիճակների բառարան, Երևան։