հրդեհ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հ(ը)ր•դեհ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. մասնիկի կամ ամբողջական բոցավառում, շինություն անտառի, խոտի դեզի ևն
  2. բուռն դրսևորում՝ զարգացում
  3. լայնորեն տարածվող մեծ մասշտաբներ ունեցող երևույթ ◆ պատերազմի հրդեհ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հրկիզություն, հրակիզություն, բոցավառություն, կրակ, հրայրեցություն, (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. հրդեհ ընկնել - հրդեհ ծագել՝ առաջանալ
  2. հրդեհ ձգել - դիտմամբ հրդեհ առաջացնել

Աղբյուրներ[խմբագրել]