ձայնարկություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [d͡zɑjnɑɾkutʰˈjun]


Դասական ուղղագրութեամբ՝ ձայնարկութիւն

վանկեր՝ ձայ•նար•կութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական


  1. ձայնարկելը
  2. ձայնարկուի լաց, ողբ
  3. խոսքի մաս, որին պատկանում են զգացմունքն, հույզ, կոչ և նմանաձայնություն արտահայտող բառերը (քրկն.)
  4. (լեզվբ․) չթեքվող խոսքի մաս, որին հատկացվող բառերով «դրսևորվում, արտահայտվում են զգացական տպավորություններ անմիջաբար, առանց մտացի վերլուծման» (Գ․ Սևակ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բացականչություն, միջարկություն
  2. տե՛ս լաց, ողբ
  3. ախտակրություն
  4. ձայնարկ
  5. միջադրություն
  6. միջակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հ.Զ. Պետրոսյան, Ս.Ա. Գալստյան, Թ.Ա. Ղարագյուլյան, Լեզվաբանական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիա», 1975 — 328 էջ։