ձույլ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ձոյլ

վանկեր՝ ձույլ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *g՛heu-lo-՝ *g՛heu- «լցնել, թափել» արմատից. հմմտ. հայերեն ձև, հունարեն χέω` «լցնել, թափել», հին շվեդերեն giuta «ձուլակաղապար»:

Ածական

  1. ձուլածո, ձուլածված,
  2. զուտ, անխառն, մաքուր (փխբ․)
  3. միասնական, սերտորեն համախմբված (փխբ․)
  4. ձուլածո կտոր (մետաղի)
  5. տե՛ս ձուլաձող
  6. տե՛ս ձուլուկ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]