մատնել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ մատ•նել 

Բայ

  1. որևէ մեկի հանցավոր կամ որևէ տեսակետից դատապարտելի արարքի, արտահայտության և այլնի մասին հայտնել իշխանություններին կամ այն անձաց, որոնց վերաբերում է արտահայտությունը, արարքը և այլնը
  2. թավաճանությամբ մեկին նրա թշնամու ձեռքը տալ, հանձնել
  3. մեկին մի բանի ենթարկել, մի բանի ենթական դարձնել, դատապարտել մի բանի ◆ Հոժարակամ ինձ գերության մատնեցի: Հովհաննես Թումանյան
  4. երևան հանել, հայտնի դարձնել ◆ Այստեղ մնալն ինձ կմատնի: (Շոթա Ռուսթավելի)
  5. վերացական գոյականների հետ կազմում է հարադրական բայեր, գոյականի արտահայտած նշանակությամբ (օր. փախուսի մատնել-փախցնել, պարտության մատնել-պարտել, հաղթել և այլն)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. լրտեսել, բանորսալ, վաճառել (ժղ․), (փխբ․), ծախել, մատնություն անել, հոգին կորցնել, հոգին ծախել, բերան տալ (գվռ.)
  2. դավաճանել, դավել, թֆլել (գվռ.)
  3. դատապարտել, ենթարկել (մի բանի) (փխբ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]