միահամուռ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ մի•ա•հա•մուռ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

(ած․) (մկբ․)

  1. բոլորը միասին, համախմբված, միավորված, միասնական ◆ Բարձրացան միահամուռ ծափահարություններ, լսվեցին «bravo»ներ: (Շիրվանզադե) ◆ Միահամուռ ընդունված բանաձևերում կոնֆերանսը Ֆրանսիային կոտրեց ճանաչել Ալժիրի ժողովրդի անկախության իրավունքը: (Մամուլ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. համախմբված, միավորված, միասնական

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]